HOME PLAATSNAMENOVERZICHTHOME


Limburgs Dagblad

Van Afferden naar Wijlre via www.limburgzingt.nl

De teller stond, toen dit verhaal werd geschreven, op 9567. Dat zullen er nu waarschijnlijk meer zijn, want de verzameling Limburgse carnavalsliedjes op de website www.limburgzingt.nl groeit als kool. Het 'flauwekulletje' van Hilde Widdershoven (45) uit Maastricht is inmiddels een topper in de eredivisie van het e-carnaval.

Ze komt oorspronkelijk uit Heerlen - "Ik blijf een echte Winkbuul..." - maar viert haar carnaval vooral in Maastricht, waar ze ook woont, want "de Maastrichtse vastelaovend is volgens mij de leukste." En toch.... Als liefhebster van wèlskes zit ze in Maastricht, waar de mars van oudsher het carnavalstempo bepaalt, een beetje verkeerd. "Wat dat betreft had ik eigenlijk in Venlo moeten wonen." Het idee voor het opzetten van een website met Limburgse carnavalsliedjes kreeg ze tijdens een pyjamabal in Echt. En op die website heeft ze inmiddels 9567 liedjes uit zowat alle steden, dorpen en gehuchten in de hele provincie bij elkaar gebracht. Kortom: wie Hilde Widdershoven zegt, zegt carnaval in Limburg.

Hoe het begon? Eigenlijk min of meer als flauwekul, zegt ze. Een toevallige samenloop van omstandigheden. "Ik was met vriendinnen in Echt carnaval aan het vieren, en daar zongen ze allerlei leuke liedjes, vooral uit Venlo en omgeving. Ik ben zelf actief in de koorwereld, dus ik wilde graag meezingen. Maar ik kende de teksten niet. Die kun je op internet vinden, vertelde me iemand. Nou, dat viel zwaar tegen. Er waren wel carnavalssites, maar daar stonden vooral activiteitenagenda's en programma's op. Ik was toen net zelf aan het leren hoe ik een website moest bouwen, en ik zocht daarvoor een aardig thema. Nou, toen was het een kwestie van één en één bij elkaar optellen."
  Hilde
  Hilde Widdershoven: een echt wèlskes-mens.    foto Johannes Timmermans


Haar eerste actie: haar eigen platenkast overhoop halen, bij vrienden en kennissen informeren of die misschien nog ergens wat elpees met carnavalshits hadden liggen, en vervolgens luisteren, nog eens luisteren, de teksten noteren, nog eens luisteren, schrappen en verbeteren, en ze daarna zo goed en zo kwaad als het ging in het oorspronkelijke dialect intikken. "Pokkenwerk", zegt ze, met een brede glimlach. Toen ze door die eerste stapels platen heen was, bleek haar verzameling een nogal exclusieve Zuid-Limburgse inslag te hebben. Dus benaderde ze wat mensen in Noord- en Midden-Limburg met de vraag of zij vanuit hun 'achterland' voor aanvulling konden zorgen.

"Inmiddels heb ik een klein netwerkje van enthousiaste mensen uit de hele provincie die me helpen bij het verzamelen van teksten. Zoals Theo Cuppen uit Wanssum. Een vaste leverancier, die zichzelf de opdracht heeft gegeven alle dorpen en gehuchten in Noord-Limburg met hun liedjes op mijn site te krijgen. En zo zijn er meer. Mensen die er gewoon lol in hebben de verzameling zo compleet mogelijk te maken. Bovendien: de website is inmiddels alom bekend, dus steeds vaker sturen componisten en tekstschrijvers uit eigen beweging hun werk al in, gewoon omdat ze vinden dat het niet in de collectie mag ontbreken. Gelukkig. Want in mijn eentje zou ik het allemaal al lang niet meer kunnen behappen."

Wat eind 1997 als 'flauwekulletje' begon, werd hobby, daarna uit de hand gelopen hobby, en is inmiddels uitgegroeid tot een professionele website - wie als applicatiebeheerder bij het ABP in Heerlen werkt, doet het niet voor minder - die elk rechtgeaard Limburgs carnavalshart sneller doet kloppen. Hoofdmoot is natuurlijk de imposante collectie Limburgse carnavalsliedjes, inmiddels 9567 stuks, gecatalogiseerd naar plaats van herkomst (van Afferden tot Wijlre), maar ook op trefwoorden en zelfs - voor de plaatsen die jaarlijks een leedjeskonkoer houden, en dan alleen de nummers één - op jaartal. Bij diverse teksten kun je ook doorklikken naar een midi-file, die in versimpelde en soms wat elektronisch-blikkerige vorm in ieder geval een indruk geeft van de bijbehorende melodie.

Hoe professioneel het er ook uitziet, en hoe serieus Hilde Widdershoven haar materiaal ook behandelt, het is en blijft een hobby. "Ik wil geen reclame op mijn site, dus het kost me alleen maar tijd en geld", zegt ze. Maar de enthousiaste reacties en de waardering van de bezoekers van de website wegen daar ruimschoots tegenop. Hoeveel tijd ze kwijt is met het bijhouden van de collectie? Ze rekent even in stilte. "In het carnavalsseizoen, zo vanaf oktober, toch een uur of tien per week", zegt ze. "Méér!!", klinkt een stellige stem vanaf de bovenverdieping. Ze lacht. "Tja, soms vinden ze hier dat ik er té lang mee bezig ben."

Tijdens het seizoen wil ze de site ook zo actueel mogelijk houden. "In ieder geval de nummers één van alle leedjeskonkoerse in de provincie, die moeten er, als het even kan, nog dezelfde dag opstaan." Ander materiaal, bijvoorbeeld teksten van liedjes uit het verleden, kan iets langer wachten. "Dat tik ik door het jaar heen wel in." Want zelfs in de zomer kan ze het niet laten. "Een uurtje of twee, drie, vier per week..." Dat is ook wel nodig om de gestage toestroom van nieuwe en oude teksten bij te kunnen houden. "Er staan er nu 9567 op de website, maar voor volgend jaar mik ik op 11.111. Een mooi carnavalsgetal, toch?"

Of dat een reëel doel is? "Ik denk dat ik die liedjes nú al zo ongeveer in huis heb. Ik heb nog zó'n stapel papier liggen", - haar hand zweeft ongeveer veertig centimeter boven de tafel - "met allemaal teksten die nog ingevoerd moeten worden, en ik krijg vrijwel dagelijks tientallen mailtjes met weer nieuw materiaal. Die 11.111, dat zou dus moeten lukken."

Wie zóveel werk in een carnavalswebsite steekt, moet aan een tamelijk ernstige vorm van carnavalsverslaving lijden. "Ik ben inderdaad wel een carnavalsgek. Dat heb ik van huis uit meegekregen. Ik ben het hele jaar met mijn website bezig, behalve tijdens de carnavalsdagen. Dan ben ik op stap."

Vraag: heeft iemand die de grootste verzameling Limburgse carnavalsliedjes beheert ook, zoals bijna alle verzamelaars, persoonlijke favorieten? "Zeker. Ik ben een echt wèlskes-mens, dus ben ik nogal gek op de liedjes uit Venlo en omgeving, waar ze veel mooie walsjes componeren. En als geboren Winkbuul heb ik absoluut een zwak voor de liedjes van Wiel Knipa." Enkele jaren geleden, toen wijlen Wiel Knipa in de schijnwerpers werd gezet tijdens de Boètegewoeëne Boètezitting in de Zoepkoel in Venlo, een van zijn laatste live-optredens, had hij lag bij het zingen van Lange Jan, een van zijn bekendste liedjes, een papiertje in zijn hand op zijn pepiter met de tekst, uitgeprint via de website www.limburgzingt.nl. Háár site. Dat zijn leuke dingen voor een web-hobbyiste.

Nog een vraag (en dat is echt de laatste). Heeft Hilde Widdershoven bij het doornemen van die duizenden carnavalsteksten nooit eens gedacht: dat zou ik zelf ook wel kunnen? Ze lacht. "O, jawel. Dat komt er ook nog eens van. Dat hoor ik mezelf trouwens elk jaar zeggen. Maar ooit is het écht zo ver dat ik zelf een liedje componeer. Wat het dan wordt? Een wèlske, natuurlijk...".

Wie in het bezit is van teksten van (oude) Limburgse carnavalsliedjes die nog niet op de website www.limburgzingt.nl staan, kan die altijd bij Hilde Widdershoven kwijt. Aanleveren liefst per e-mail: postmaster@limburgzingt.nl

2 februari 2005
door Guus Urlings
© Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad



Reakties op dit artikel zijn natuurlijk welkom !!!

Hilde Widdershoven



HOME PLAATSNAMENOVERZICHTHOME